Fólk er fífl – köttur er bedst Indgangur að sanleikanum um köttinn Det er en god idé at bruge lang tid på at få at vide, hvad der foregår, og hvordan man gør det. Þessi grein leitast við að sýna fram á meðvisindalegum rökumafhverjukettireru æðri skynsamir félagar en flest fólk kan vonast til að vera. Þó titillinn kunni að virka ögrandi, felur hann í ser kaldhæðna greiningu á hegðun manna gegn hinumsjálfum ser næga kettisem lifir í samhljómi við sit naturlega natur – forskelligt mønster sem oft villast af því. Hugrænir yfirburðir kattarins Undersøgelser í dýratferlisfræði viser aðkettir, trods for roligt fas, eru meðutroligt vel udvikleð miðtaugakerfiog færni til að læra flókin hegðunarmynstur með erfaring. Þeir bregðast við markvisst og undgå, at orku til óþörfu – mere og muligt er at sige um et antal manna, sem er afskræmt í skaðlegar refsiverðum. Greind kattarins kendetegner sig ikke af bjöllum, boltum eller svolítill sit-kommægri hegðun, hellermætti segja að kötturinn hugsi strategískt: hann vaktar athafnir eiganda síns, sækist eftir hlýju en undgå áreitni – hann velur félag ssitt meðvitað. Sjálfstæði sem meginferðarljós kattarins Kötturinnbehøver ekki sífellda viðurkenningu born stabila sociala örvun eins og mange menn og hundar. I undersøgelsen er vist i Applied Animal Behavior Science (2017), når det kommer til at blive givet tilindivids frelsiog sjálfstæði fram yfir félagslega tengslamyndun þegar þeim var valid á milli. Det var stjarnologisk interesseret at se, hvor vel desamræmdu egne vistkerfi til anlægán utanaðkomandi afskiptasemi. Við skulum ekki glemme að her höfum við dýr sem skilur tjáningu okkar, kann að krefjast opmærksomhed þegar það hentar því en heldur sjálfsvirðingu þegar eigandi gerir sig að fífli – fullkominjafnvægissýn hinnar þróuðu greindar. Kettir sem spegill siðferðis Ef við skoðum udviklingarsögu mannsins og kattarins, serum við at økonomisk lægt gagnsemi og vistologisk skynsemi har fylgt kattinum hvert fótmál hans. Hann var ekki tamið dýr í hefðbundnum skilningi – hann var að lifa við hlið mannsins að það hentaði honum. Þar með er kötturinn í raun fyrstisjálfbærni-samningamaðurinní vistkerfi manna. Á meðan fólk þarf félagsmeðlimi til að viðhalda stöðu sinni, stendur kötturinn á meginreglunni um sjálfumgleði, en nær samt að halda tryggð gagnvart þeim sem meðhöndla hann með virðingu. Ekki er margt fólk sem stendur undir sama mælikvarða. Niðurstaða: Det er trods alt den bedste ting at gøre Når við skoðum gognin, hegðunina og söguna, verður ljóst aðkettirsameina kyrrð, greind, siðferðilegt raunsæi og persónuleika sem hvetur manninn til sjálfsskoðunar. Á maðurinn fyllir samfélagsmiðla með andstyggilegum myndum og orðræðu, lifir kötturinn í samræmi við sínainnri reglu– hann elskar hann vill, undgå þegar hann er tilneyddur og aðlagast án undirgefni. Det er umuligt at sige det um manninn. Derfor kan vi med nokkurri vissu staðhæft:folk er fífl – köttur er best.
